เที่ยวฮ่องกง-มาเก๊า #2



การเดินทางครั้งนี้เป็นการมาเยือนมาเก๊าครั้งแรกของเรา พูดถึงมาเก๊าในความคิดของเราที่นี่คือดินแดนเสรีด้านการเล่นการพนันที่เรามักจะคุ้นๆ ชื่อจากการดูหนังจีนสมัยก่อน ที่ตัวเอก ตัวโกงต่างเฮโลกันไปเล่นพนันกัน

มาเก๊าที่นี่มีสนามบินเพียงแห่งเดียว และเป็นสนามบินนานาชาติกลางน้ำเสียด้วย เวลาร่อนลงนักบินต้องมืออาชีพมากๆ เลยครับ ส่วนท่านผู้โดยสารก็จะได้บรรยากาศการร่อนลงกลางทะเล ก็สนุกตื่นเต้นดีไม่น้อย

ที่พักของเรา โรงแรมที่เราเลือกพัก ก็คือ London Hotel (เดิมคือ OLE London Hotel) โรงแรมก็ถือว่าใหม่ใช้ได้ น่าจะฮอทพอสมควร แต่ก็แอบงงว่า Taxi บางคันทำไมไม่รู้จักโรงแรมนี้ (หรือมันจะขี้เกียจไป แล้วแกล้งบอกไม่รู้ทางแบบ taxi บ้านเราก็ไม่รู้)

หลังจากเดินทางมาถึง เชคอินเข้าที่พักเรียบร้อยแล้ว พอรุ่งเช้าของวันใหม่ ชาวคณะตะลอนทัวร์ก็พากันออกพเนจรเที่ยวชมเมืองเมืองไปเรื่อยๆ ตามแต่แผนที่จะพาไป

แต่ก่อนจะไปไหนไกลๆ ก็หาของกินรองท้องก่อน เวลาเช้าๆ หากินยากเหมือนกันนะ เราเดินตามหาร้านขายของกินอยู่นานเชียว แถวๆ โรงแรมช่วงเช้าๆ ร้านมันปิดกันหมดเลย งงดี ทำให้เราต้องเดินขึ้นเนิน (หรือ เขาเล็กๆ) ไปไกลพอควร เล่นเอาคนแก่หอบแฮ่กๆ เลย แต่คนหนุ่มๆ สาวๆ วัยรุ่นอย่างเราก็ยังถือว่าสบายๆ

เดินไปสักพักก็เจอร้านถูกใจ ที่นี่มีอาหารเสริฟรสชาติใช้ได้ สมกับที่เดินตามหา อาหารอร่อยมากๆ

ไม่รู้จะอะไรดี เราก็เริ่มต้นด้วยข้าวผัดนี่แหละ ส่วนเมนูอื่นๆ เนื่องจากเป็นภาษาจีนเราอ่านไม่ออก สั่งไม่รู้เรื่อง เราจึงเอานิ้วชี้ๆ ไปที่รูปที่ติดอยู่ข้างๆ ร้าน ก็ได้กินของที่อยากกินล่ะ พูดไม่ได้ แต่สั่งอาหารได้ก็แล้วกัน

พอทานอาหารเสร็จ ก็กางแผนที่เดินตามลายแทง ไปยังจุดที่เขาว่าเจ๋ง แต่การดูแผนที่นี่ ไม่รู้ทิศทางมันก็งงดีเหมือนกันนะ เล่นเอาหลงทางวนไปวนมาอยู่หลายรอบเหมือนกัน ดีว่ามี GPS จากมือถือช่วยได้บ้าง จึงหลงไม่นานก็ตั้งหลักได้ แต่ก็ทำให้การเดินทางได้ไม่คล่องเนื่องจากเป็นตะลอนทัวร์ ไปกันเอง หลงบ้าง งงบ้าง อะไรบ้าง

แต่ก็สนุกไปอีกแบบ เดินไปเรื่อยๆ จากที่พัก , ร้านอาหาร แล้วก็ไป senado ใช้เวลาเดินทางประมาณชั่วโมง แบบว่าเดินไปเรื่อยๆ ถามทางไปเรื่อยๆ คนที่นี่ส่วนมากเขาจะพูดภาษาจีนกันนะ ถ้าเราเจอคนพูดอังกฤษได้ พวกเราก็จะยิ้มออกทันที (รักภาษาอังกฤษขึ้นมาทันใด)

อ้อ ที่นี่เคยอยู่ภายใต้การปกครองของโปรตุเกต ทำให้ภาษาโปรตุเกตยังพบเห็นตามป้ายต่างๆ เช่น ป้ายอาคาร ตึก ชื่อเป็นภาษาโปรตุเกตซะเยอะ (เราก็อ่านไม่ออกอีกอยู่ดี)

เป้าหมายต่อไปวัดอาม่า ชื่อวัดนี้เป็นชื่อที่มาของมาเก๊าด้วยนะ ใครมาประเทศนี้อย่าลืมไปกราบไหว้ ขอพรด้วยนะ แล้วจะสมหวัง

จากนั้นจุดต่อไปเราก็กลับไปที่โรงแรม แล้วเดินไปรอรถที่ป้ายรถเมล์ เพื่อรอรถไปเที่ยว Casino เราเลือกไป Venetian ครับ เพราะเจ้านี้มีรถบัสรับส่งคนเข้าไปเที่ยวชมฟรีด้วย จุดรับคนก็ใกล้ๆ โรงแรมที่พักของเรา รถนี้จะไม่จอดระหว่างทาง คือรับคนแล้ววิ่งยาวไปจนถึง Casino เลย

ภายใน Venetian ก็แบ่งออกเป็นหลายๆ ชั้น

ชั้นแรกเป็นบ่อน Casino เราก็เล่นไม่เป็นหรอก ก็เลยไปนั่งด้อมๆ มองๆ เฉยๆ ที่จุดนี้เขาห้ามถ่ายรูป ห้ามบันทึก VDO นะ เลยไม่มีรูปมาฝาก การพนันก็มีเกือบทุกประเภท มีทั้งเล่นกับเครื่องจักร และเล่นกับคน

ส่วนชั้นอื่นๆ ก็มีการจัดตกแต่ง สวยงาม มีร้านค้าหลากหลายประเภท ดูๆ ไปมันใหญ่กว่าห้างใหญ่ๆ บ้านเราหลายเท่าเลยล่ะ

ภาพด้านล่างนี้เขาจำลองคลองในเมือง เวนิช มีบริการนั่งเรือเที่ยวด้วย นี่ชั้นบนขิงบ่อนนะครับ มีทำท้องฟ้าปลอม ทำให้เพดานกลายเป็นท้องฟ้า ซึ่งสมจริงมาก เราก็นึกว่าด้านบนเป็นท้องฟ้าจริงๆ ทุกทีเวลาแหงนขึ้นไปมอง

แสงในชั้นนี้ถูกปรับให้เหมาะกับการถ่ายรูปมากๆ เลย ถ่ายออกมาเป็นสวยเกือบทุกภาพ

แหงนหน้าขึ้นดู นี่มันท้องฟ้าปลอมจริงๆ รึ ที่เห็นเป็นท้องฟ้า คือเพดานตึกครับ แต่ดูไงก็ไม่เป็นเพดานตึกเนอะ

หลังจากเดินทางเหนื่อยๆ แล้ว เราก็หาของกิน ที่นี่มีร้านอาหารบริการ แต่รสชาติไม่น่าประทับใจสักเท่าไหร่ แต่ก็กินครับ เอาแรงไว้ก่อน อ้อ มาเก๊ามีของกินขึ้นชื่อนั่น คือ Egg Tart  เราเดินหาร้าน Lord Stow จนเจอในนี้ด้วย แล้วลองชมดู อร่อยจริงๆ สมกับเป็นของขึ้นชื่อของมาเก๊าจริงๆ


Leave a Reply